تبليغاتX
معماری و احساسات انسانها

معماری و احساسات انسانها

معماری اقیانوسی است به عمق یک متر
رفيق من سنگ صبور غم هام

رفيق من سنگ صبور غم هام                     

به ديدنم بيا كه خيلي تنهام

هيچكي نمي فهمه چه حالي دارم                         

 چه دنياي رو به زوالي دارم

مجنونم و دل زده از ليلي ها                              

 خيلي دلم گرفته از خيلي ها

نمونده از جوني هام نشوني                                

 پير شدم پير تو اي جوني

تنهاي بي سنگ صبور                                     

 خونه    سوت  و     كور

توي شبهات ستاره نيست                                    

موندي و راه چاره نيست

اگر چه هيچ كس نيومد                                         

 سري به  تنهاييت   نزن

 اما تو كوه درد باش                                              

 طاقت بيار و  مر د باش

 تنهاي بي سنگ صبور                                             

خونه       سوت  و  كور

توي شبهات ستاره نيست      

موندي و راه چاره نيست

صداي سازم همه جا پر شده                                             

هر كي شنيده از خودش بي خوده

اما خودم پر شده ام از گلايه                                                  

 هيچي ازم نمونده جز يه سايه

سايه اي كه خالي از عشق و اميد                                          

ميشه محتاجه به نور خورشيد

 

+نوشته شده در جمعه سی ام فروردین 1387ساعت8:3توسط nahid |
نیامدی

این جمعه هم گذشت نیامدی!

این جمعه هم گذشت و نیامدی ومن به این می اندیشم

که چند هزار ثانیه تلخ را باید که بی تو بگذرانم

. چند هزار عقربه گیج ومنگ باید دور سرم بچرخند

تا بار دیگر در دوازدهمین نگین تابناک تو متوقف شوند.

مولای من!

در گذر از قنوت نافله ات یادی از خستگی جان هایمان کن !

یادی کن از تاریکی ثانیه های بی تو !

از خلوت اسمان بی ستاره

از ناتوانی دستان منتظر

واز جمعه ها که می ایند ومی روند و باز نشانی از تو نیست

+نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین 1387ساعت8:0توسط nahid |