تبليغاتX
معماری و احساسات انسانها


معماری و احساسات انسانها

معماری اقیانوسی است به عمق یک متر

جالب ترین استخرهای دنیا + عکس

همه ما شنا کردن در استخر را دوست داریم، البته این شنا کردن زمانی لذت بخش تر است که سازندگان استخر ، با بکارگیری خلاقیت خود بخواهند لحظات مفرح تری را برای شما رقم بزنند.

 
بزرگترین استخر دنیا

 

این استخر که در کشور شیلی و در کنار دریا ساخته شده ،  نامش به عنوان بزرگترین استخر دنیا در کتاب رکورد های گینس به ثبت رسیده است. طول آن ۱۰۱۳ متر است ، محوطه ای به وسعت ۸ هکتار را پوشش داده و مجموعا 250.000 متر مربع آب را در فضای خود جای داده است. برای ساخت این استخر 1 میلیارد دلار هزینه شده و هزینه نگهداری از آن سالانه 2 میلیون دلار است.

 

استخر شیطان

 

آبشار ویکتوریا با ارتفاع 128 متر ارتفاع  در قاره آفریقا درکشور زیمباوه قرار گرفته است.  در بالای این آبشار یک استخر طبیعی شکل گرفته که به استخر شیطان معروف است. جریان آب این استخر طبیعی، آرام و در 4 ماه آخر سال که آب آن کم است می توان در ان شنا کرد.  برای افرادی که دوست دارند شنا در ارتفاع و در نوک یک آبشار را تجربه کنند محل بسیار  جالبی است.

 

 

استخر  روی  پشت بام

 

 

این استخر روی پشت بام  یک هتل 11 طبقه در  دالاس، تگزاس ساخته شده است.  حدود  2 متر از این استخر  در آسمان معلق است.

 

بزرگترین استخر سرپوشیده جهان

 

 

استخر Ocean Dome  در میازاکی ژاپن،  تا قبل از  اینکه درسال 2007  بسته شود ، بزرگترین استخر سر پوشیده جهان محسوب می شد. این استخر  300 متر طول و 11 متر عرض داشت و سقف آن به رنگ آبی آسمان بود که لکه های ابر روی  آن نقاشی شده  بود.

 

 

شلوغترین استخر موج جهان

 

 


این استخر موج در  summerland  توکیو واقع شده است.

 


استخر خون  Blood-red pool


این استخر که کاشی ها قرمز آن،  آب آن را قرمز رنگ جلوه می دهد در در تایلند واقع شده است.

 


عمیق ترین استخر سرپوشیده جهان

 


استخر Nemo  در بلژیک 33 متر  عمق دارد و  با 2.500.000 لیتر آب پر شده است.

 


 

 استخر "شهر زیر آب "

 


یک موسسه تبلیغاتی در  هند برای اینکه مردم را نسبت به خطراتی  که  گرم شدن کره  زمین به دنبال دارد  اگاه کند، در کف یک  استخر ، عکس هوایی آسمان خراش های یک شهر را چسبانده است تا افراد تصور کنند که دارند در یک شهر در اب فرو رفته شنا می کنند.

 


 

 

استخر "بی نهایت"

 


استخر  infinity  در برجهای گنبدی در شبه جزیره ماکائو در جنوب دریای  چین واقع شده است.

 

 

نوشته شده در شنبه هفتم آذر 1388ساعت 11:54 توسط nahid| |

برای احداث یک ساختمان مراحل اجرای پی، اسکلت، سقف و... با دقت تمام و یکی پس از دیگری از روی نقشه ساختمان انجام مي‌شود؛ برای به وجود آوردن فضای داخلی مناسب نیز باید ابتدا مراحل اصلی کار را مشخص كرد و به صورت برنامه‌ریزی شده گام برداشت. متخصصان و طراحان برای طراحی یک فضای داخلی از ابتدا، خواه محیط زندگی یا کار باشد و خواه یک ساختمان تازه تاسیس یا قديمي، با اصولی مهم پیش می‌روند. اگر مي‌خواهيد تغییراتی در محیط کار یا منزل خود ايجاد كنيد، می‌توانید با مطالعه اصول زير و به کارگیری آن‌ها تغييرات موردنظر را اعمال كنيد.

•   
تهیه نقشه یا پلان اندازه‌گیری شده محیط

در نخستین گام برای طراحی یک فضا یا محیط، باید نقشه معماری آن را تهیه كرد. با این کار مساحت و شکل کلی فضای موردنظر مشخص می‌شود و می‌توان ابعاد وسایل، چیدمان، سیرکولاسیون (گردش، رفت و آمد) محیطی، میزان نور و... را با توجه به نقشه مشخص كرد. اگر امکان دسترسی به پلان اصلی محل موردنظر برای‌تان وجود ندارد جای نگرانی نیست، می‌توانید به راحتی و به صورت دستي، نقشه معماری محل را تهیه كنيد و اقدامات لازم را بر روی آن انجام دهید.

با استفاده از یک متر، از یک گوشه فضا شروع به اندازه‌گیری محيط كنيد و به سمت مقابل آن پیش بروید. توجه داشته باشید که در طی اندازه‌گیری دیوار یا کف، باید اندازه پنجره، ستون، کمد دیواری، شومینه، پله و هر چیز دیگری که سر راه‌تان قرار دارد را یادداشت كنيد. به این ترتیب هر ضلع اتاق را که اندازه گرفتيد به کمک یک خط‌کش ساده، خطی متناسب با آن بر روی صفحه بكشيد و اندازه‌اش را نیز در کنارش قید کنید. اگر اندازه رادیاتور، پنجره، ستون و... را به دست آورده‌اید آن را با زدن یک علامت، در محل خود روی خطی که رسم كرده‌اید نشانه و اندازه‌گذاری کنید. به همین ترتیب در طول فضا پیش برويد و اضلاع دیگر نقشه را تهیه كنيد. در پایان وقتی به نقطه ابتدای اندازه‌گیری بازگشتید، یک نقشه ساده از محل موردنظرتان به‌دست آورده‌اید.

توجه كنيد نقشه‌ای را که متخصصان طراحی داخلی تهیه می‌كنند، جزئیات و اطلاعات زيادتري دارد مثل ارتفاع پنجره و رادیاتور، مقاطع مختلف ساختمان، باربر یا کاذب بودن دیوارها، محل قرارگیری ستون‌ها در دیوار، محل عبور سیم‌های برق یا لوله‌های آب و گاز، جهت باز شدن درها، شمال و جنوب ساختمان و... . اما برای تغییر دکوراسیون توسط افراد مبتدی، نقشه‌ توضيح داده شده براي كارتان کافیست.

پس از ترسیم نقشه محيط، بهتر است چند کپی از آن تهیه کنید تا برای مراحل بعد، نقشه آماده را در اختیار داشته باشید.

•    اندازه‌گیری وسایل در دکوراسیون جدید

اگر مبلمان، قفسه، تخت‌خواب، میز و... را برای دکوراسیون جدید در نظر گرفته‌اید بهتر است به صورت شماتیک یک مربع یا دایره را متناسب با فرم‌شان روی کاغذ رسم كنيد و بعد اضلاع آن‌ها را اندازه‌ بگيريد و روی شکل منتقل كنيد. به این ترتیب اگر زمانی بخواهید بدانید که مثلا ابعاد میز کارتان برای قرارگیری در محل خاصی مناسب است یا نه، دیگر نیازی نیست آن را با زحمت زياد جا‌به‌جا كنيد و نتیجه را ببينيد، بلکه کافی‌ست ابعاد فضای موردنظر را از روی نقشه بدانيد و بعد آن را با اندازه میز کارتان مقایسه کنید.

به این ترتیب می‌توانید با مقایسه ابعاد فضاها و وسایل، مکان مناسب را از نظر اندازه برای هر وسیله مشخص كنيد. در ضمن اگر می‌خواهید وسيله‌اي بخريد، با دانستن ابعاد فضاها مي توانيد اين كار را با اگاهی بیشتری انجام دهيد.

•    چیدمان وسایل در محیط

حال زمان جای‌گذاری و چیدمان وسایل در محیط است. قبل از انجام این کار، نگاه دقیقی به نقشه محیط بیاندازید و سعی کنید نقاط مناسب را برای وسایلی که اندازه‌ گرفته‌ايد، بیابید. به این ترتیب با رعایت ملاحظات علمی و سلایق شخصی، چیدمانی از وسایل را در ذهن خود تجسم و بعد روی نقشه‌ها به طور جداگانه رسم کنید، یعنی هر چیدمان بر روی یک نقشه مجزا. پس از آن، بر روی هر نقشه چیدمان، تغییراتی را که لازم است اعمال كنيد تا سرانجام یک ترکیب رضایت‌بخش حاصل شود.

متخصصان، این مرحله را با مدل‌سازی فضا و وسایل آن و نرم‌افزارهای کامپیوتری انجام داده، چیدمان‌های مجازی مختلفی را در محیط  بررسی و سپس بهترین چیدمان را در فضای حقیقی اجرا می‌كنند.

نكته مهم اينكه، پیش از اجرای چیدمان در فضای حقیقی، دو عامل مهم «سیرکولاسیون» و «نور محیط» را مي‌بايست در نظر بگیرید.

بررسی سیرکولاسیون در محیط

برای بررسی سیرکولاسیون در محیط، کافی‌ست تصور کنید برای رسیدن به یک وسیله مانند میز، یخچال، مبلمان و... باید چه مسافتی را از محل ورودی فضا به سمت وسیله موردنظر طی کنید. سپس راه بازگشت و خروج از محیط را نیز بررسی کنید. توجه داشته باشيد که مسیر بازگشت به استثناء فضاهایی که درهای ورود و خروج جداگانه دارند، در باقی موارد با مسیر رفت یکی است.

می‌توانید در نقشه‌های کپی شده‌تان، این مسیرها را با فلش‌های ساده‌ای مشخص كنيد. پس از بررسی سیرکولاسیون تک تک وسایل، به بررسی سیرکولاسیون ترکیبی بپردازید؛ مثلا در نقشه‌تان مشخص کنید که اگر بخواهید از در ورودی به سمت میز مطالعه برويد و سپس به کمد مراجعه کنید و در آخر از محیط خارج شوید چه مسیری طی می‌شود.

اگرچه این مرحله کمی وقت‌گیر است اما به راحتی مشکلات چیدمان را نشان می‌دهد، مثلا اگر فضای عبور میان دو وسیله را مسدود کرده‌اید یا برای استفاده از وسیله‌ای فضای موردنیاز را در نظر نگرفته‌اید، می‌توانید به راحتی و پیش از اجرا آن را تصحیح كنيد.

بررسی نیازهای نوری در محیط

حالا به نقشه نهایی و اصلاح شده چیدمان خود دقت کنید. سعی کنید با بررسی فعالیت‌هایی که قرار است در محیط انجام شود، نیازهای نوری آن را نیز مشخص کنید. برای مثال در نظر بگيريد در چه مکان‌هایی نیاز بیشتری به نور احساس می‌شود و چراغ‌های مطالعه و آباژورها باید در کجا قرار بگیرند.

فعالیت‌های مختلف نیازهای نوری متفاوتی را مي‌طلبد پس باید در نظر گرفت آیا منابع نوری در همه جا به طور مناسب قرار گرفته‌اند یا باید در آن‌ها تغییراتی اعمال کرد.

اگرچه سیم‌کشی‌های برق یک ساختمان از پیش تعیین شده و محل قرارگیری منابع نوری نیز از قبل در نظر گرفته شده‌اند، اما می‌توانید با تعویض یا ترکیب لامپ‌های نقطه‌ای، هالوژن‌ها و... مشکلات روشنایی محیط را برطرف کنید.

گاهی لازم است برای اتاق کار، نورپردازی‌های سقفی بیشتری در نظر گرفته شود یا برای نورپردازی بر روی تابلوها از هالوژن استفاده كنيد، در اين صورت مي‌توانید از یک برق‌کار برای سیم‌کشی‌های موردنظر کمک بگیرید. فقط در نظر داشته باشید که میزان نور با میزان فعالیتی که در نظر دارید هماهنگ باشد، در غیر این صورت اختلالات بینایی ایجاد مي‌كند و برای چشم خسته‌کننده خواهند بود.

اكنون كه با مراحل اساسی طراحی داخلی آشنا شدید، می‌توانید با برنامه‌ای دقیق و گام‌هایی منظم، برای اجرای ایده‌های خود در محیط  موردنظرتان اقدام کنید.

يك ایده

تمرین چیدمان «از کوچک به بزرگ»

اگر می‌خواهید در محیط زندگی یا کار خود تغییراتی ایجاد كنيد و نمی‌دانید از کجا و چگونه شروع کنید، ایده این شماره به شما کمک خواهد كرد.

در نظر داشته باشید اگر مایلید برای ایجاد تغییرات موردنظرتان، وقت کافی صرف كنيد و یک کار اصولی انجام دهید، می‌توانید مطابق مطلب آموزشی شرح داده شده عمل كنيد و گام به گام با آن پیش بروید. اما اگر برای شروع کار و تمرین می‌خواهید وقت کمتری صرف کنید، پیشنهاد مي‌كنيم از تغییرات کوچک‌تر شروع و سپس به ایجاد تغییرات بزرگ‌تر بپردازید؛ زيرا گاهی یک تغیير کوچک و پیش پا افتاده هم می‌تواند تحول زیادی در محیط به وجود آورد؛ ضمن اينكه اگر نتیجه مطلوبی حاصل نشد، مشکل چندانی به وجود نخواهد آمد.

برای مثال می‌توانید به جابه‌جايي بپردازيد و وسایل اتاق خواب، نشیمن، آشپزخانه و چیدمان اشیاء روی میز یا داخل کمدها را تغییر دهید. البته حتما این نکته را در نظر داشته باشید که برای این کار فقط زیبایی یا ترکیب‌بندی ظاهری اشیاء کافی نیست، بلکه کاربرد تک تک وسایل، فضای موردنیاز برای استفاده از آنها و... را نیز در نظر داشته باشید. این یک تمرین بسیار ساده، اما مفید است.

اگر در فضای کوچک داخل کمد، کشو یا روی میز کارتان، نتوانستيد برای زیباتر شدن و استفاده راحت‌تر از وسایل موجود در فضا، به یک چیدمان منطقی و صحیح دست یابید، مطمئنا در موارد بزرگ‌تر مثلا تغییر دکوراسیون اتاق خواب یا نشیمن نیز با مشکلات زیادی روبه‌رو خواهید بود و بايد برای رفع این مشکل اطلاعات‌تان را بالا برده یا از متخصصان این رشته کمک بگیرید. اما اگر به یک چیدمان منطقی و حساب شده رسیدید و پس از مدتی، شلوغی و سردرگمی در آن فضای کوچک جای خود را به زیبایی و راحتی داد، می‌توانید با اعتماد به نفس بیشتری به ایجاد تغییرات بزرگ‌تر بپردازید.

 

نوشته شده در شنبه هفتم آذر 1388ساعت 11:50 توسط nahid| |

یه سری پلان از قسمت های مختلف خانه در این قسمت است

حتما سر بزنید

http://www.designer2.blogfa.com/

پلان در نقشه های ساختمانی

تعریف پلان : به طور اختصار می توان گفت اگر صفحه فرضی ای به طور افقی از یک سوم ارتفاع هر طبقه از یک ساختمان عبور کند به طوری که آن ساختمان را به دوقسمت مجزا تقسیم کند  در صورتی که ببینده از بالا به قسمت پایینی ساختمان نگاه کند شکل مشاهده شده یک پلان از آن ساختمان است برای درک بیشتر به شکل زیر توجه کنید .

 

انواع پلان:

 به طور کلی کلیه مقاطعی که از سطح بالای آن به صورت عمود به آن نگاه شود آن شکل را می توان یک پلان از آن جسم دانست در ساختمان پلانها از طبقه زیرزمین شروع شده بعد همکف و بعد طبقه اول -طبقه دوم و همین طور به میزان طبقات افزوده میشود

در نقشه های ساختمانی می توان  پلانها را به پلانهای معماری  پلانهای سازه ای و مکانیکی تقسیم بندی کرد که مهمترین آن پلان معماری می باشد و کلیه پلانهای بعدی براساس این پلان ترسیم و بهره برداری خواهد شد برای مثال نام چند پلان نقشه های ساختمانی را ذکر می کنیم :

پلانهای معماری

·         پلان زیر زمین

·         پلان همکف

·         پلان طبقات (طبقه اول-طبقه دوم و ....)

پلانهای سازه ای

·         پلان گود برداری

·         پلان فونداسیون و شناژ بندی

·         پلان آکس بندی

·         پلان ستون گذاری

·         پلان تیز ریزی سقف

·         پلان شیب بندی سقف ها

پلانهای تاسیساتی

·         پلان کانال کشی ها

·         پلانهای لوله کشی تاسیسات

·         پلانهای برق کشی طبقات

پلانهای موقعیت

·         پلانهای توپوگرافی موقعیت

·         پلان سایت و یا سایت پلان

در ادامه مطلب به شرح مختصری از مثالهای بالا می پردازیم

پلان زیر زمین همان طور که ازنام آن معلوم می شود  این پلان از سطح زمین پایین تر است و کد ارتفاعی آن منفی می باشد  لازم به ذکر است کد ارتفاعی همان شماره ای است که شما روی پلانها می بینید که نشان می دهد که آن پلان چقدر نسبت به سطح اصلی اختلاف ارتفاع دارد

پلان همکف که اطلاحا به نخستین طبقه از ساختمان اطلاق می شود که می تواند هم سطح با سطح اصلی و یا کمی بالاتر از آن قرار گیرد که معمولان به خاطر وجود کرسی بالا تر قرار خواهد گرفت در مباحث بعدی به علت بالاقرارگیری همکف و مفهوم کرسی اشاره خواهیم کرد کد ارتفاعی در این پلان ها معمولا با علامت مثبت نشان داده میشود

پلان طبقات به طبقات بالاتر از همکف گفته میشود و کد ارتفاعی آن ها همیشه مثبت خواهد بود (در صورتی که پلانهای طبقات شبیه به هم ترسیم شده باشند مثل پلانهای طبقات بیشتر آپارتمانها و برجها ی بلند جهت جلو کیری از تکرار آن در طبقات متعدد از اصطلاح پلان همسان و یا پلان تیپ استفاده میشود) شما می تونید تصاویری از این گونه پلانها را در زیر مشاهده کنید

پلانهای سازه ای:

پلان گود برداری :جهت ایجاد زیر زمین و یا ایجاد پی در ساختمان احتیاج به برداشت خاک در فضای مورد نظر می باشد که توسط این پلان محدوده گود و همچنین میزان آن مشخص می شود و کد ارتفاعی در این گونه پلانها منفی خواهد بود

پلان فونداسیون : همان طور که از نام آن برمی آید میزان و شکل و موقعیت پی ساختمان که اصطلاحاًبه آن فونداسیون گفته میشود مشخص شده و کد و شناژ های رابط را نیز نشان خواهد داد

پلان آکس بندی : آکس به معنی مرکزیت و راستای یک شکل به خطوط ترسیم شده گفته میشود که برای مشخص شدن در دو جهت نام گذاری میشود که جهت نشان دادن راستای اصلی ساختمان و ستونها ترسیم میشود در ضمن فواصل پلان را نیز معلوم می کند

پلان ستون گذاری : این پلان جهت نمایش تعداد ستون های استفاده شده در پلانهای سازه ترسیم می شود که موقعیت و شکل ستون ها همچنین فواصل مابین آن را معلوم می کند

پلان تیرریزی : این پلان میزان و جهت و تعداد همچنین نوع تیر ها جهت پوشش سقف را به نمایش میگذارد که معمولا برای تطبقات به طور مجزا ترسیم می شوند

پلان شیب بندی بام : همان طور که از نام آن بر می آید میزان شیب وجهت آن همچنین امکانات تاسیساتی روی بام و موقعیت قرار گیری آبروهای باران و تعداد آن مشخص میشود

پلانهای تاسیساتی:

پلان کانال کشی : این پلان جهت نمایش تعداد دهانه ها ی کانالها مانند کانال کولر و تاسیسات حرارت مرکزی همچنین موقعیت و سایز و نوع آن را مشخص می کند

پلانهای لوله کشی فاضلاب و لوله های آب سرد و گرم وشوفاژ و تاسیسات حرارت مرکزی از این گونه نقشه ها هستند که مسیر عبور لوله ها وشیب مورد نظر سایز لوله ها و نوع آن را مشخص می کند

پلان برق کشی در این پلانها مسیر ها ی سیمها همچنین ساز و نوع آن مشخص شده و تعداد و موقعیت قرار گیری کلید وپریز ها و تاسیسات الکتریکی مشخص میشود که برای نمایش آن از علامتهای تعریف شده ای استفاده میشود

پلانهای موقعیت :

پلان سایت و یا سایت پلان : در این گونه نقشه ها که معمولا مثل یک تصویر هوایی ترسیم میشود موقعیت قرار گیری ساختمان در زمین همچنین دسترسی ها به صورت دقیق ترسیم میشود از این گونه پلانها جهت نمایش فضا سازی محوطه اطراف ساختمان نیز استفاده میشود که می توانید درشکل زیر ببینید

پلان توپوگرافی : که معمولا کاربرد آن در نقشه برداری و عمران است آن هم شبیه به یک عکس هوایی است ولی با این توجه که میزان شیب سطوح و اختلاف ارتفاع لایه های بیرونی زمین را به نمایش می گذارد

 

 

 

 

نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 18:34 توسط nahid| |

یه سری پلان از قسمت های مختلف خانه در این قسمت است

حتما سر بزنید

http://www.designer2.blogfa.com/

نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 18:29 توسط nahid| |

 

 

نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 18:6 توسط nahid| |

پلان در نقشه های ساختمانی

تعریف پلان : به طور اختصار می توان گفت اگر صفحه فرضی ای به طور افقی از یک سوم ارتفاع هر طبقه از یک ساختمان عبور کند به طوری که آن ساختمان را به دوقسمت مجزا تقسیم کند  در صورتی که ببینده از بالا به قسمت پایینی ساختمان نگاه کند شکل مشاهده شده یک پلان از آن ساختمان است برای درک بیشتر به شکل زیر توجه کنید .

 

انواع پلان:

 به طور کلی کلیه مقاطعی که از سطح بالای آن به صورت عمود به آن نگاه شود آن شکل را می توان یک پلان از آن جسم دانست در ساختمان پلانها از طبقه زیرزمین شروع شده بعد همکف و بعد طبقه اول -طبقه دوم و همین طور به میزان طبقات افزوده میشود

در نقشه های ساختمانی می توان  پلانها را به پلانهای معماری  پلانهای سازه ای و مکانیکی تقسیم بندی کرد که مهمترین آن پلان معماری می باشد و کلیه پلانهای بعدی براساس این پلان ترسیم و بهره برداری خواهد شد برای مثال نام چند پلان نقشه های ساختمانی را ذکر می کنیم :

پلانهای معماری

  • پلان زیر زمین

  • پلان همکف

  • پلان طبقات (طبقه اول-طبقه دوم و ....)

پلانهای سازه ای

  • پلان گود برداری

  • پلان فونداسیون و شناژ بندی

  • پلان آکس بندی

  • پلان ستون گذاری

  • پلان تیز ریزی سقف

  • پلان شیب بندی سقف ها

پلانهای تاسیساتی

  • پلان کانال کشی ها

  • پلانهای لوله کشی تاسیسات

  • پلانهای برق کشی طبقات

پلانهای موقعیت

  • پلانهای توپوگرافی موقعیت

  • پلان سایت و یا سایت پلان

در ادامه مطلب به شرح مختصری از مثالهای بالا می پردازیم

پلان زیر زمین همان طور که ازنام آن معلوم می شود  این پلان از سطح زمین پایین تر است و کد ارتفاعی آن منفی می باشد  لازم به ذکر است کد ارتفاعی همان شماره ای است که شما روی پلانها می بینید که نشان می دهد که آن پلان چقدر نسبت به سطح اصلی اختلاف ارتفاع دارد

پلان همکف که اطلاحا به نخستین طبقه از ساختمان اطلاق می شود که می تواند هم سطح با سطح اصلی و یا کمی بالاتر از آن قرار گیرد که معمولان به خاطر وجود کرسی بالا تر قرار خواهد گرفت در مباحث بعدی به علت بالاقرارگیری همکف و مفهوم کرسی اشاره خواهیم کرد کد ارتفاعی در این پلان ها معمولا با علامت مثبت نشان داده میشود

پلان طبقات به طبقات بالاتر از همکف گفته میشود و کد ارتفاعی آن ها همیشه مثبت خواهد بود (در صورتی که پلانهای طبقات شبیه به هم ترسیم شده باشند مثل پلانهای طبقات بیشتر آپارتمانها و برجها ی بلند جهت جلو کیری از تکرار آن در طبقات متعدد از اصطلاح پلان همسان و یا پلان تیپ استفاده میشود) شما می تونید تصاویری از این گونه پلانها را در زیر مشاهده کنید

پلانهای سازه ای:

پلان گود برداری :جهت ایجاد زیر زمین و یا ایجاد پی در ساختمان احتیاج به برداشت خاک در فضای مورد نظر می باشد که توسط این پلان محدوده گود و همچنین میزان آن مشخص می شود و کد ارتفاعی در این گونه پلانها منفی خواهد بود

پلان فونداسیون : همان طور که از نام آن برمی آید میزان و شکل و موقعیت پی ساختمان که اصطلاحاًبه آن فونداسیون گفته میشود مشخص شده و کد و شناژ های رابط را نیز نشان خواهد داد

پلان آکس بندی : آکس به معنی مرکزیت و راستای یک شکل به خطوط ترسیم شده گفته میشود که برای مشخص شدن در دو جهت نام گذاری میشود که جهت نشان دادن راستای اصلی ساختمان و ستونها ترسیم میشود در ضمن فواصل پلان را نیز معلوم می کند

پلان ستون گذاری : این پلان جهت نمایش تعداد ستون های استفاده شده در پلانهای سازه ترسیم می شود که موقعیت و شکل ستون ها همچنین فواصل مابین آن را معلوم می کند

پلان تیرریزی : این پلان میزان و جهت و تعداد همچنین نوع تیر ها جهت پوشش سقف را به نمایش میگذارد که معمولا برای تطبقات به طور مجزا ترسیم می شوند

پلان شیب بندی بام : همان طور که از نام آن بر می آید میزان شیب وجهت آن همچنین امکانات تاسیساتی روی بام و موقعیت قرار گیری آبروهای باران و تعداد آن مشخص میشود

پلانهای تاسیساتی:

پلان کانال کشی : این پلان جهت نمایش تعداد دهانه ها ی کانالها مانند کانال کولر و تاسیسات حرارت مرکزی همچنین موقعیت و سایز و نوع آن را مشخص می کند

پلانهای لوله کشی فاضلاب و لوله های آب سرد و گرم وشوفاژ و تاسیسات حرارت مرکزی از این گونه نقشه ها هستند که مسیر عبور لوله ها وشیب مورد نظر سایز لوله ها و نوع آن را مشخص می کند

پلان برق کشی در این پلانها مسیر ها ی سیمها همچنین ساز و نوع آن مشخص شده و تعداد و موقعیت قرار گیری کلید وپریز ها و تاسیسات الکتریکی مشخص میشود که برای نمایش آن از علامتهای تعریف شده ای استفاده میشود

پلانهای موقعیت :

پلان سایت و یا سایت پلان : در این گونه نقشه ها که معمولا مثل یک تصویر هوایی ترسیم میشود موقعیت قرار گیری ساختمان در زمین همچنین دسترسی ها به صورت دقیق ترسیم میشود از این گونه پلانها جهت نمایش فضا سازی محوطه اطراف ساختمان نیز استفاده میشود که می توانید درشکل زیر ببینید

پلان توپوگرافی : که معمولا کاربرد آن در نقشه برداری و عمران است آن هم شبیه به یک عکس هوایی است ولی با این توجه که میزان شیب سطوح و اختلاف ارتفاع لایه های بیرونی زمین را به نمایش می گذارد

نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 15:17 توسط nahid| |


 

شكل زمین (توپوگرافی)
 

 محدوده پارك چیتگر دارای شكل مشخصی نیست و به تبعیت از خصوصیات محیط و دسترسیها و عملكردهای موجود تعریف شده است. از جانب جنوبی توسط اتوبان تهران ـ كرج، از جانب غربی توسط بافت مسكونی پیكانشهر و باغ ملی گیاه شناسی، از جانب شمالی به وسیله زمینهای زراعتی و از جانب شرقی به وسیله تاسیسات ورزشی تعریف می گردد .

جهت بررسی شكل زمین باید سه مولفه شیب، جهت و ارتفاع را مورد بررسی قرار داد از نظر شیب منطقه چیتگر در نقاط مختلف خود دارای پستی و بلندیهای بسیار است كه در ارتباط بامناطق مختلف، نوسانات شیب زیاد است و از صفر شروع شده و تا 80 % می رسد. پستی و بلندیهای عمده منطقه را تپه و ماهورها تشكیل می دهند و در محدوده مورد نظر بیشتر طبقات شیب دو، چهار و پنج وجود دارند ( یعنی شیب بین 2 تا بالای 30 درصد می باشد )

از نظر جهت شیب، شیب كلی منطقه رو به جنوب غرب است و در محدوده مورد نظر جهات غالب شیب شامل جنوب غربی و شمال شرقی می باشند. حداكثر ارتفاع منطقه 1313 متر از سطح دریا و حداقل آن 1225 متر میباشد، لذا اختلاف ارتفاع پایین ترین و بالاترین نقطه منطقه 88 متر است و متوسط ارتفاع از سطح دریا 1269 متر است. حداكثر ارتفاع محدوده مورد نظر 1300 متر از سطح دریا و حداقل آن 1230 متر است و لذا اختلاف ارتفاع پایین ترین و بالاترین نقطه محدوده مورد مطالعه 70 متر می باشد .  

 
 
 
نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 15:6 توسط nahid| |

                                           دیدکلی نقشه تپوگرافی

نقشه‌های توپوگرافی نقشه‌هایی با مقیاس‌های بزرگ و کوچک هستند که برای نشان دادن خصوصیات فیزیکی سطح زمین بکار می‌روند. این نقشه‌ها برای مطالعات زمین شناسی بخاطر اطلاعات مفید آن از جمله قابلیت اندازه گیری فواصل افقی و یا ارتفاع عمودی نقاط مختلف یک وسیله اساسی به شمار می‌روند.

                                        منحنی‌های میزان

منحنی‌های میزان خطوط فرضی هستند که تمام نقاط واقع در آنها دارای ارتفاع یکسان نسبت به سطح دریا و یا یک مبدا مشخص هستند. منحنی‌های میزان علاوه بر مشخص نمودن وضعیت پستی و بلندی ناحیه ارتفاع و شیب واقعی محل را نیز مشخص می‌نمایند.
فواصل منحنی‌های میزان بیانگر مسافت عمودی بین دو منحنی هستند. این فاصله معمولا برای تمام منحنی‌های متوالی ثابت نگهداشته می‌شود. مگر در مواقعی که ارتفاع منطقه معینی مانند قله و غیره را نشان دهند.

 

قوانین مربوط به منحنی‌های میزان

  • خطوط تراز به طرف بالادست رودها یا به طرف بالادست دره خم می‌شوند. در محل دره‌ها این منحنی‌ها ، شکل V بوجود می‌آورند که نوک آن به طرف بالادست رود است و بطرف بالادست رود منحنی میزان پی‌درپی ارتفاعات بالاتری را نشان می‌دهند.
  • خطوط تراز در قسمت‌های فوقانی تپه‌ها منحنی‌های بسته‌ای را بوجود می‌آورند. قله تپه بالاتر از بالاترین منحنی میزان بسته قرار دارد.
  • گودال‌های (فرورفتگی‌های) فاقد راه خروجی را با منحنی‌ها بسته هاشوردار نشان می‌دهند. هاشورها طوری زده می‌شوند که نوک خط‌های هاشور طرف داخل گودی را نشان دهند.
  • فاصله خطوط تراز در دامنه‌های کم‌شیب بیشتر می‌شود.
  • فاصله خطوط تراز در دامنه‌های پرشیب کم می‌شود.
  • خطوط تراز دارای فواصل یکسان نشانگر دامنه‌های دارای شیب یکنواخت است.
  • خطوط تراز در موارد استثنایی همچون صخره‌های آویزان ، از روی یکدیگر عبور نکرده و همدیگر را قطع نمی‌کنند.
  • تمام خطوط تراز ، در نهایت یا در روی خود نقشه یا در حاشیه نقشه بسته می‌شوند.
  • یک خط تراز بالا هیچ وقت بین دو خط تراز پایین‌تر از خود قرار نمی‌گیرد و بالعکس ، به عبارت دیگر تغییر در جهت شیب زمین همیشه با تکرار خطوط تراز هم ارتفاع به صورت دو خط تراز جداگانه هم ارتفاع و یا برروی یک خط ترازی که دور می‌زند همراه است.
  • ارتفاع نقاط مرتفع بین خطوط تراز در بسیاری از جاها همچون تقاطع جاده‌ها ، قله کوهها و سطح دریاچه داده می‌شود.

 

 

                 پستی و بلندی

پستی و بلندی (رلیف) نشانگر اختلاف ارتفاع بین دو نقطه است. رلیف حداکثر ، حاکی از اختلاف ارتفاع بین بلندترین و کوتاهترین نقاط مورد نظر است. رلیف ، فاصله عمودی بین خطوط تراز متوالی به کار رفته در نقشه است را تعیین می‌کند. وقتی برجستگی کم باشد از فواصل عمودی کمی چون 10 یا 20 پا استفاده می‌نمایند. در نواحی مسطح مثل یک دره رودخانه‌ای پهن یا جلگه‌های مسطح از فاصله عمودی 5 پا استاده می‌کنند. در کوههای ناهموار جایی که برجستگی صدها پا باشد از فواصل عمودی 50 یا 100 پا استفاده می‌کنند.

                                   مقیاس نقشه

مقیاس (Scale) نقشه ارتباط بین مسافت یا سطح را روی نقشه نسبت به مسافت یا سطح در روی زمین را نشان می‌دهد. این مقدار را عموما به صورت نسبی همچون یا 1:24000 نشان می‌دهند. صورت معمولا 1 است و نشانگر فاصله روی نقشه است و مخرج یک عدد بزرگ است که نشانگر فاصله در روی زمین است. بدین ترتیب 1:24000 به معنی آن است که یک واحد روی نقشه معادل 24000 برابر همان واحد روی زمین است.

این امر بستگی به اندازه واحد ندارد. اغلب ، یک مقیاس ترسیمی ، یا پاره خطی ، مفیدتر از مقیاس کسری است، زیرا اندازه گیری فاصله با آن آسانتر است. مقیاس پار‌خطی ، شامل پاره‌خطی است که به فواصل مساوی تقسیم شده که نمایانگر فواصل مساوی روی نقشه است. برای اندازه گیری دقیق کسری از واحد ، معمولا یک قسمت در طرف چپ ، به واحدهای کوچکتری تقسیم شده است.

                                        رنگ‌ها و علائم

هر رنگ و علامتی که در نقشه توپوگرافی سازمان زمین شناسی آمریکا بکار رفته دارای معنی خاصی است. معنی هر رنگ به قرار زیر است:

  • آبی - برای آب
  • سیاه - سازه‌های دست انسان مثل خانه ، مدرسه ، کلیسا ، جاده و غیره
  • قهوه‌ای - خطوط میزان
  • قرمز - نواحی شهری ، جاده‌های مهم ، خطوط تقسیم زمین‌های عمومی

                                تهیه مقاطع توپوگرافی

برای پی بردن به حالت طبیعی پستی و بلندی سطح زمین در هر مسیری می‌توان مقاطع توپوگرافی را تهیه نمود. در تهیه مقاطع معمولا فاصله عمودی به خاطر بزرگی کوچکتر از مقیاس افقی نشان داده می‌شود. جهت رسم یک مقطع ، ابتدا باید یک صفحه کاغذ را که دارای خطوط افقی و موازی هم می‌باشد در موازات مسیر مورد نظر برای تهیه مقطع قرار داده و سپس از محل‌های برخورد مسیر با خطوط میزان عمودی بر خطوط موازی کاغذ خارج نمود.

خطوط موازی که هر کدام بیانگر یک ارتفاع عمودی معلوم هستند با ارتفاع خطوط میزان مورد نظر مطابقت داده شده و علامت گذاشته می‌شود. این عمل باید برای تمام نقاط تقاطع مسیر مقطع و در محل‌های برخورد با خطوط میزان انجام گیرد. که از اتصال این نقاط به هم مسیر مورد نظر حاصل خواهد گردید.

                       محاسبه شیب زمین از خطوط میزان

برای پیدا کردن شیب کلی زمین در یک مسیر محدود و معینی اول فاصله افقی ابتدا تا انتهای مسیر مورد نظر را اندازه گرفته و سپس اختلاف ارتفاع مبدا تا انتهای مسیر را از خط میزان اول و آخر قرایت کرده و سپس فاصله عمودی را بر افقی تقسیم می‌نمایند. عدد حاصل زاویه شیب مسیر را نشان خواهد داد.

                
نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 14:46 توسط nahid| |

نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 13:45 توسط nahid| |

نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 13:43 توسط nahid| |

نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 13:40 توسط nahid| |


مبلمان و وسایل نشیمن، قالب های اولیه اتاق هستند و باید رنگ ها و سایه های طبیعی داشته باشند، و پارچه های رنگارنگ و دارای نقش و نگار، در مراحل بعدی به آن ها (به صورت کوسن و غیره) اضافه شود. قبل از انتخاب مبلمان و خرید آن، حتما مکان خود را اندازه گیری کرده، سپس اقدام به خرید مبلمان کنید. برای انتخاب مبلمان درست، باید به اصول طراحی داخلی، وفادار بود.

رنگ مبلمان
برای انتخاب مبلمان با رنگ دلخواه خود، حتما رنگی را انتخاب کنید که مطابق با رنگ دیوار و کف اتاق باشد وگرنه در یک مغازه مبلمان فروشی، در میان صدها رنگ و مدل پارچه، گیج و سردرگم خواهید شد. مثلا در یک مغازه مبل فروشی، با کاناپه هایی روبه رو می شوید که گل های طلایی با روکش قرمز دارد. فریفته زیبایی آن می شوید، آن را می خرید و به خانه می برید. اما می بینید با اتاق و رنگ آن، هماهنگ نیست. پس بهتر است به جای اینکه آن مبل را تهیه کنید و با آن، یک یا چند کوسن بدوزید و روی مبلمان خود قرار دهید، به طور مثال روی مبل سبز روشن خود، کوسن های قرمز گلدار طلایی قرار دهید تا توجه و دید افراد به سمت کوسن های قرمز جلب شود. حالا اگر بعد از دو سال یا بیشتر، تصمیم بگیرید کاناپه را به جای دیگر انتقال دهید، می توانید فقط کوسن ها را عوض کنید و با پارچه تزئینی دیگر متناسب با فضا، برای آن، کوسن بدوزید. گاهی نیز می توانید یک طرح مبل را انتخاب کنید، ولی از سه رنگ مبل که رویه آنها متفاوت است، استفاده کنید. این سه تا رنگ، بهتر است با هم هماهنگی داشته و از یک طیف رنگی باشند; مثلا کرم و قرمز، زرد و نارنجی و سبز، بنفش کم رنگ، صورتی کم رنگ، سفید. همیشه ما عادت کرده ایم که مبلمان را از یک رنگ انتخاب کنیم ولی در دنیای امروز یکی از روش های چیدمان و انتخاب مبلمان، انتخاب دو یا چند رنگ مبل در کنار هم است و گاهی حتی مبلی به رنگ قرمز، مبل کناری سفید و با گل های قرمز و مبل بعدی، راه راه قرمز و سفید است و هماهنگی رنگ در آن ها رعایت شده است.

انتخاب رنگ مکمل دیوار برای مبلمان
اگر دیوارهای اتاق شما آبی است و می خواهید از سردی فضا بکاهید; در عین حال شادی و گرما را به خانه خود به ارمغان بیاورید، حتما از مبلمان نارنجی یا مبلی سرمه ای با کوسن های نارنجی، قرمز و زرد استفاده کنید. رنگ های مکمل، چشم را به حرکت وامی دارند که این در اثر انرژی ساکن حاصل از تضاد میان آن هاست. سعی کنید از دسته رنگ های کرم و قهوه ای، کمی فاصله بگیرید. دنیایی است که خستگی ها را از بین می برد. ترس از انتخاب رنگ را کنار بگذارید و رنگی را انتخاب کنید که آن را دوست دارید و با آن آرام می شوید و در نظر داشته باشید، با انتخاب آن رنگ شادی، عشق و شور را به مهمانان خود القا می کنید.

اندازه مبلمان
یک مبل باید ارتفاع یک نیمکت را داشته باشد. به عنوان یک قانون کلی، هر قدر ارتفاع مبل کوتاه باشد، ساده و معمولی به نظر می رسد، و هر قدر ارتفاع آن بیشتر باشد، رسمی تر است. اندازه مبلمان انتخابی، باید حتما متناسب با اندازه طول و عرض اتاق یا سالن پذیرایی شما باشد. از مبلمانی استفاده کنید که اتاق شما را کوچک نشان ندهد; به عکس، فضا را بزرگ تر جلوه دهد.

جنس مبل
روکش مبل باید از نوع بادوام، ساده و یا طرح هایی از رنگ پارچه باشد. برای داخل تشک های مبلمان نیز بهتر است به جای پر، از «پلی فوم» استفاده شود، که به راحتی به حالت اولیه خود باز می گردد و دوام بیشتری دارد. اگر به مبلمان چرمی علاقه دارید، بهتر است چرم آن طبیعی باشد; زیرا چرم های مصنوعی به بدن می چسبند. از طرفی، در فصل گرما نیز بسیار گرم و در فصل سرما، سردتر از محیط می شوند.

نوع مبل
مبلمان می تواند از لحاظ حالت، کلاسیک یا مدرن و یا روستایی (حصیری) باشد مبلمان مدرن، به علت داشتن خطوط صاف، تاثیری از نظم را به بیننده القا می کند. درحالی که مبلمان کلاسیک که طرح های اصلی دارد، نوعی شکوه و اقتدار را در فضا حاکم می کند. امروزه، با توجه به رعایت حال مهمانان، معمولا از مبل های راحتی، به جای مبل های استیل استفاده می کنند. مبلمان استیل، هم گران و هم نشستن برروی آن ها، سخت است. همچنین، گاهی ارتفاع آن ها از ارتفاع یک نیمکت بیشتر و به اندازه ارتفاع صندلی است. همین امر، نشستن برروی آن ها را کمی مشکل می کند و باعث خستگی پاها و بدن می شود. انتخاب مناسب ترین و بهترین مبلمان برای یک فضا، سبب می شود که آن مکان، فضای واقعی خود را حفظ کند و به لحاظ کاربردی و ظاهری، از شرایط مطلوبی برخوردار باشد. تنوع بسیار در مدل های مبلمان، طراحان داخلی و افراد مصرف کننده را برای انتخاب مناسب ترین مدل برای محیط مورد نظرشان یاری می دهد. در زیر مزایای مبلمان ال (L ) و مبل های تختخواب شو آمده است.
مزایای مبل های ال (L )
1 ) تعداد افراد بیشتری می توانند برروی آن بنشینند.
۲ ) از این مبل ها می توان برای مجزا کردن فضای نشیمن، از محیط مجاور آن نیز استفاده کرد; در عین حال که اتصال آن ها به دو دیوار مجاور هم لازم نیست.
۳ ) گاه می توان آن ها را از هم جدا و به صورت مجزا استفاده کرد.
مزایای مبل های تختخواب شو
۱ ) روی این گونه مبل ها نیز تعداد افراد بیشتری (بخصوص روی مبل های سه نفره و دو نفره آن ها) می توانند بنشینند.
۲ ) قابلیت استفاده از طبقه زیری آن ها برای قراردادن ملحفه ها، بالش ها و یا حتی کتب و مجلات وجود دارد.
۳ ) به آسانی به تخت تبدیل می شوند و برای پذیرایی از مهمان ها مناسب اند.

انتخاب میز جلو مبل و کمد، بوفه و گنجه
وقتی در حال انتخاب و چیدن مبل ها هستیم باید وسایلی که در اطراف مبل ها قرار می گیرند را در نظر گرفت. میزهای جلوی مبل و کمد، بوفه و گنجه وسایلی هستند که در اتاق نشیمن و… مورد استفاده قرار می گیرند. در مطلب زیر شیوه انتخاب و چیدمان میزهای جلوی مبل و کمد، بوفه و گنجه آمده است که خواندنش خالی از لطف نیست و می تواند در انتخاب آنها و دکوراسیون منزل تان به شما کمک کند.

میزهای جلو مبل
سطوح میزهای جلوی مبل به گونه ای است که کارآیی لازم برای یک اتاق پذیرایی را فراهم می کند; درحالی که متاسفانه، عده زیادی از مردم به اهمیت این گونه سطوح در منزل توجه نمی کنند. فرض می کنیم روی یک مبل زیبا نشسته ایم و میزبان، یک نوشیدنی به ما تعارف می کند. همه چیز به خوبی پیش می رود، ولی مشکل، زمانی به وجود می آید که سعی می کنیم نوشیدنی را روی میز یا نزدیک ترین سطح قرار دهیم، اما نزدیک ترین سطح میز، ۱۲۰ سانتیمتر از ما فاصله دارد. طول کاناپه ای که روی آن نشسته ایم، ۲۴۰ سانتیمتر و طول میز ۹۰ سانتیمتر است و این یعنی عدم هماهنگی بین کاناپه و میز. روی این یک گلدان گل خشک، دو عدد شمعدان و مقداری کتاب و وسایل پذیرایی دیگر قرار دارد. بنابراین، اگر دست ما هم به میز برسد، نمی دانیم نوشیدنی را کجا قرار دهیم. بدون وجود میز و سطوحی که بتوان وسایل ضروری را روی آن ها قرار داد، اتاق از نظر سرویس و پذیرایی، ناقص به نظر می رسد. از این رو، همیشه مقابل کاناپه، یک میز بزرگ قرار دهید. فاصله کاناپه و وسایل نشیمن تا میز، باید به اندازه طول «دست» شما باشد; به طوری که دست به راحتی قادر به قرار دادن و برداشتن اشیا از روی میز باشد. استفاده از میزهایی دو طبقه و یا پایه های چرخ دار و نیز دارای کشوی برای قرار دادن ظروف پذیرایی با توجه به کارآیی بیشتر، بسیار مناسب اند. همچنین، استفاده از میزهایی دو طبقه و یا پایه های چرخ دار و نیز دارای کشوی برای قرار دادن ظروف پذیرایی با توجه به کارآیی ای که دارند امروزه بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند.

انتخاب کمد، بوفه و گنجه
ابتدا باید از نظر نگهداری اشیای بیشتر، به فضای داخل و سپس به طرح، مدل و زیبایی آن ها توجه کرد. بیشتر مردم در خرید این گونه وسایل، کمتر به آرایی و بیشتر به شکل و ظاهر آن ها توجه می کنند. همچنین، می توان گفت، بهتر است از سطوحی استفاده شود که کارکرد دوگانه داشته باشند. مثلا میزی را انتخاب کرد که چند کشور و یا قفسه برای قرار دادن اشیا داشته باشد، تا قرار دادن اشیا برروی میزها، کمتر انجام شده، در نتیجه، فضای کمتری اشغال شود. زمانی که فضای منزل کوچک است، باید از هر سانتیمتر آن استفاده کرد. بنابراین، بهتر است بوفه هایی انتخاب شود که علاوه بر داشتن درهای شیشه ای و طبقات (برای قرار دادن اشیای تزئینی)، حداقل دو طبقه برای قراردادن اشیای ضروری (که خانم خانه دار دوست ندارد دیده هم شوند)، با درهای چوبی داشته باشد و اگر این بوفه چند کشو هم برای قرار دادن کارد، چنگال، قاشق و… داشته باشد، بسیار بهتر است. پس، علاوه بر زیبایی، به کارآیی بوفه ای که می خرید یا سفارش می دهید برای شما بسازند نیز، بسیار توجه
کنید.

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 13:24 توسط nahid| |


رنگ یکی از جالب ترین جنبه های دکوراسیون است. طراحان دکوراسیون امروزی تقریباً همه قوانین سابق در ارتباط با استفاده از رنگ های گوناگون و ترکیب آنها با یکدیگر را در هم شکسته اند و امروز هر رنگی را می توان در دکوراسیون منزل به کار برد. دیگر مرزها و محدویت های گذشته در کاربرد رنگ ها در دکوراسیون رعایت نمی شوند و شاید به همین دلیل انتخاب مجموعه رنگی دلخواه برای دکوراسیون یک خانه مشکل تر شده باشد. اما هنوز راه هایی برای تشخیص مجموعه رنگی مناسب برای هر خانواده وجود دارد.

امروزه بیش از هر چیز به سلیقه و روحیات ساکنین خانه توجه می شود. هر یک از ما احتمالاً ایده هایی درباره رنگ های مورد علاقه خود داریم و انتخاب و سلیقه ما اغلب بهترین راهنما برای انتخاب مجموعه رنگی مناسب برای محل زندگی و منزلمان است. اگر به یک پارچه کنفی رنگ پریده، یک رومیزی بنفش پررنگ و یا لباس هایی به رنگ های زنده و درخشان تمایل دارید اینها می توانند راهنمای شما در انتخاب مجموعه رنگی مناسب برای منزلتان باشند. در قدم اول کلیه لوازمی که در منزل دارید و آنها را به خاطر رنگشان دوست می دارید در یک جا جمع کنید. این وسایل ممکن است عبارت باشند از یک روسری، یک سرویس بشقاب، صابون یا کارت تبریک و یا هر آنچه به واسطه رنگش مورد پسند شما است. کتاب ها و مجله هایی که در رابطه با ترکیب رنگ هستند، تهیه کنید و با مطالعه آنها اطلاعات کافی در رابطه با ایجاد ارتباط میان رنگ های گوناگون کسب کنید.
رنگ هایی که شما می پسندید، ترکیب آنها با یکدیگر در یک مجموعه واحد ، و تأثیر نور موجود در فضا بر آنها عواملی هستند که نتیجه کار را تحت تأثیر قرار می دهند.

هنگامی که رنگ های مورد پسندتان را انتخاب کردید با استفاده از مداد رنگی، مداد شمعی، آبرنگ و یا هر وسیله رنگ آمیزی دیگری که در اختیار دارید آنها را در کنار هم بر روی یک قطعه کاغذ سفید آزمایش کنید. اندازه سطوح رنگی مختلف را تغییر دهید و به آنها کمی سفید برای روشن تر شدن اضافه کنید. به چرخه رنگ مراجعه کنید و با استفاده از آن رنگ مورد نظرتان را یافته در کنار آن امتحان کنید. به خاطر داشته باشید که رنگ های منتخب شما وقتی بر روی سطح دیوارهای اتاق اجرا شوند تاثیری بسیار قوی تر از نمای آنها بر روی یک قطعه کاغذ خواهند داشت. وقتی به یک ترکیب رنگی رضایت بخش رسیدید توجه داشته باشید که تأثیر نور موجود در محیط و شرایط منزل خود را نیز در نظر بگیرید . به عنوان مثال دیوارهای زرد درخشان برای یک خانه آفتاب گیر در منطقه ای با آب و هوای گرم و آفتابی ، بسیار زیبا به نظر می رسند؛ اما همین رنگ بر روی دیوارهای یک اتاق شمالی که از نور طبیعی کمی بهره مند است نازیبا و کسل کننده خواهد بود.

در چنین اتاقی استفاده از رنگ زرد خردلی نتیجه ای بسیار مناسب تر خواهد داشت. نور چه از نوع طبیعی و چه مصنوعی باشد تأثیرات مختلفی بر رنگ خواهد داشت و آگاهی از این امر هنگام طراحی رنگ یک فضا ضروری است. دقت کنید که در چه زمانی از روز و به چه میزان نور طبیعی به هر یک از اتاق های شما می تابد و رنگ مورد نظرتان برای هر یک از اتاق ها را در نور همان اتاق بیازمایید.

انتخاب رنگِ مناسب برای پوشش دیوارها اولین قدم در طراحی رنگی برای دکوراسیون هر اتاق است ؛ اما شاید یافتن رنگ های متناسب با آن برای دیگر اجزای دکوراسیون کمی مشکل تر به نظر برسد. استفاده از چرخه رنگ، روشی مطمئن برای یافتن رنگ های متناسب با رنگ مورد نظر ماست. چرخه رنگ متشکل از دوازده رنگ است که سه رنگ قرمز، زرد و آبی در آن رنگ های اولیه و رنگ های میان آنها به عنوان رنگ های ثانویه شناخته می شوند. هر رنگ در این چرخه می تواند با رنگ های کناری خود که رنگ های هم خانواده اش محسوب می شوند و همچنین رنگ مقابلش که رنگ مکمل آن است به خوبی ترکیب شده نتیجه ای زیبا و موزون بیافریند. استفاده از رنگ های هم خانواده که در چرخه رنگ در کنار هم قرار گرفته و به اصطلاح همسایه هستند ترکیبی ملایم و هماهنگ را ایجاد می کند که نگاه بیننده را به راحتی از یکی به دیگری رهنمون می شود. استفاده از یک رنگ با میزان کمی از رنگ مکمل آن چنانچه به درستی و در اندازه های صحیح صورت گرفته باشد نتیجه ای درخشان و چشمگیر می آفریند و بر جذابیت مجموعه رنگی حاضر می افزاید و مانع غالب شدن کامل یک رنگ بر فضای اتاق می شود.

در این جا به برخی از اصطلاحات متداول طراحان دکوراسیون در ارتباط با رنگ اشاره می کنیم:

رنگ های آکسان: رنگ های تند و درخشانی که برای زنده کردن و انرژی بخشیدن به یک مجموعه رنگی به آن اضافه می شوند، مانند رنگ صورتی تند چند کوسن و یک جفت شمع در یک اتاق نشیمن که با خانواده رنگ کرم رنگ آمیزی شده است.
رنگ زمینه: رنگ زمینه رنگی است که در بزرگ ترین سطوح و به بیشترین میزان در یک فضا مورد استفاده قرار گرفته است مانند رنگ دیوارهای یک اتاق. رنگ زمینه ، اغلب به عنوان پس زمینه ای برای سایر رنگ های به کار رفته در اتاق مورد استفاده قرار می گیرد و سایر رنگ ها مانند رنگ های آکسان یا متضاد را در خود جای می دهد.
رنگ های متضاد: این رنگ ها در کنار هم تاثیری چشمگیر بر بیننده باقی می گذارند چنان که حتی پس از بستن چشم ها این تاثیر تا مدت کوتاهی در ذهن بیننده باقی می ماند.
رنگ های سرد: این رنگ ها حاوی مقدار زیادی رنگ آبی هستند، به عنوان مثال خاکستری هایی که شامل مقداری رنگ آبی باشند احساس سردی و سرما را در شما ایجاد می کنند در حالی که خاکستری حاوی قرمز یا بنفش قرمز حس گرما را در بیننده القا می کنند و ویژگی دیگری خواهند داشت.
رنگ های مکمل: این رنگ ها که در چرخه رنگ در برابر یکدیگر قرار دارند در کنار هم نمایی چشمگیر و متعادل می آفرینند. این رنگ ها هرگز از یک خانواده نیستند و حداکثر تفاوت را با یکدیگر دارند. به عنوان مثال می توان چند کوسن نارنجی تند را در زمینه ای از رنگ آبی نمونه بارزی از این ترکیب در نظر گرفت.
رنگ های غالب: رنگ غالب همیشه رنگی که در بزرگترین سطوح و به بیشترین میزان در مجموعه ای به کار رفته ، نیست بلکه رنگی است که بیش از بقیه رنگ ها نظر را به خود جلب می کند.

یک خانواده رنگی: شامل مجموعه ای از رنگ ها می شود که به نوعی با یکدیگر مرتبط هستند برای مثال خانواده آبی شامل مجموعه ای از رنگ های آبی است که از یک سو با آبی سبزها شروع می شود و از سوی دیگر به رنگ های آبی بنفش ختم می شود. خانواده قهوه ای از رنگ قهوه ای و قهوه ای خاکستری تا پرده های نارنجی و قرمز را شامل می شود.
رنگ های گرم: این رنگ ها محتوی مقدار قابل ملاحظه ای قرمز هستند. حتی برخی از آبی ها نیز ممکن است به واسطه وجود مقداری قرمز در آنها در این مجموعه جای بگیرند.
رنگ های هم پرده: اینها رنگ هایی هستند مانند رنگ زرد پررنگ و آبی پررنگ ، این رنگ ها لزوماً از یک خانواده نیستند بلکه هر دو دارای میزان مساوی از رنگ قرمز یا آبی هستند و هیچ یک بر دیگری غلبه نمی یابند.

 

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 13:12 توسط nahid| |


Design By : Night Skin